25-07-10

Babbelen

 

Naar het schijnt kan ik dat goed.

Weten mensen die me kennen me wel eens te vertellen.

Ik doe geen moeite het te ontkennen.

 

Gisterenavond een leuke babbel met vrouwlief en goede vriend op ons gezellig terras gehad.

Met een heerlijk flesje wijn erbij, kaarsjes en olielampen allerhande (de mooiste is zeker degene die ik eens kado kreeg van zuslief: een replica van de lampen die vroeger bij wegenwerken gebruikt werden) en vooral: met enkele toffe onderwerpen.

Vooral "het leven" passeerde de revue.

 

We kregen ook de commentaar dat wij dat goed kunnen onder elkaar, met ons tweetjes, babbelen.

Dat is ook waar.

Zijn we alleen maar beter in geworden.

 

Ik heb geleerd steeds open, vrank en vrolijk, te praten.

Dat is nog altijd de beste manier om verbinding te maken.

Of net niet... maar dan weet je meteen waaraan en waaraf.

 

Zin in een babbel?

Steeds welkom!

 

 

 

21-07-10

Singletjes

 

Ik geef het toe, ik ben verslaafd.

Yep.

Niet aan allerlei rook- of drankwaren (oef), wel aan... muziek.

En dan in het bijzonder die geweldige zwarte vinylschijfjes van 7" diameter.

 

Ik heb er ondertussen meer dan 1600 die ook mooi geïnventariseerd zijn.

(Ja, ik heb al mijn muziek in een mooi overzichtsbestand gestopt... freak, ikke? :-))

Ze dateren van de jaren vijftig tot nu.

Er staan er nog eens zoveel te wachten om beluisterd te worden.

Hopelijk doe ik daar dan nog enkele geweldige ontdekkingen.

 

Ik heb het moeilijk om op een rommelmarkt dozen met singletjes voorbij te lopen.

Snuffelen tot ik moet niezen en mijn vingers zwart zien.

En dan plots: dat ene plaatje dat nog ontbrak.

 

Ook nieuwe singles koop ik nog het liefst op vinyl.

Waarom?

Ik zou nu één of andere uitleg kunnen opschrijven, maar dat zou nooit de echte verklaring kunnen benaderen...

Het zit vanbinnen ofzo...

 

Ik vind het gewoon geweldig.

Nostalgicus ben ik altijd geweest.

En niks zo leuk als plaatje na plaatje opleggen en mensen aan het glimlachen, meezingen of dansen brengen.

 

Leuke verslaving trouwens.

Zeker toen ik het gezicht van vrouwlief zag als ik mijn laatste aanwinsten meehad:

2700 singletjes (een lot, waar ik er nu al dik driehonderd heb uitgehaald, met echt wel geweldige pareltjes ertussen).

Ik weet nog wat doen de komende maanden.

 

Luisteren, genieten, ontdekken, ...

Ondertussen vind je me in de kelder, waar ik mijn muziekparadijs heb.

Spring gerust eens binnen.

 

Kunnen we samen genieten!

 

 

 

20-07-10

Merel

 

Zaza (onze zwarte kat) heeft zich gisteren weer van haar beste kant getoond.

Een merel moest eraan geloven.

Eén gekwetste vleugel later is ze gered door vrouwlief.

 

Ze zit hier nu in een kooitje te genezen.

Is levendig.

Eet en drinkt zelfs wat.

 

Vrouwlief is echt wel een geweldige dierenliefhebber.

Zorgzaam en liefdevol.

 

Ik hoop dat ze erbovenop komt...

 

 

 

19-07-10

En dan nu...

 

... goesting om nog ne keer iets te schrijven.

 

Over wat er zoal gebeurd is de voorbije maanden.

(Al zou ons dat waarschijnlijk te ver leiden...)

 

Een korte samenvatting dan?

Okee: het was best wel druk de laatste maanden.

 

Voilà, u bent weer mee :-).

 

Sarajevo was een geweldige belevenis.

Kennisgemaakt met heel leuke mensen.

Heel veel indrukken opgedaan.

Toffe stad ook.

Gaan we zeker met de ganse bende hier ne keer naar op reis.

 

Er komt in september trouwens een vervolg.

Dan komen de mensen van Bosnië een week naar België op bezoek.

Ik kijk er nu al naar uit.

 

Rock Werchter was goed dit jaar.

Goed, niet geweldig.

 

Concerten waar ik van genoot:

  • Kyteman Hiphop Orkest: vorig jaar gezien op het Bevrijdingsfestival in Zwolle en daar helemaal van mijn sokken geblazen. Al ongelofelijk genoten van CD en DVD (want vooral live zijn ze geweldig) en ook nu helemaal happy. Ik was al om 14u15 in de tent (op tijd als steeds :-)) en genoot nog van de soundcheck, wat me al dadelijk aanzette tot een danske. Het concert was weer helemaal top. Njammie! Nog van dat. En ook wel: gaat dat zien. Voor mij één van de hoogtepunten van Werchter al meteen bij de start.
  • Midlake: toffe bende die rustige muziek maakt en me wel kon bekoren.
  • The XX bracht alles wat ik ervan verwachtte: mooi begin van de show (Intro achter een doek), prachtige muziek en muzikanten die zo genoten van de respons dat ze zelfs begonnen te glimlachen (yep, daar ging hun doem-imago :-)). Heerlijk concert.
  • La Roux, of hoe de jaren '80 echt weer mogen. Geweldige kostuums, een frontmadam die echt wel de show steelde en een slotkwartier dat ook bij de hoogtepunten hoort. Wat een sfeer! Dansen!
  • Een streepje Stereophonics vanuit de verte: niet slecht, maar niet echt mijn ding, zeker niet een heel concert.
  • Muse: eindelijk eens echt helemaal goed (zag ze al eerder): de muziek primeerde op de show, het spelplezier was af te lezen van de gezichten en de muziek is nu eenmaal geweldig. Gewldig dus. Punt.
  • En dan Faithless: ik had er echt zin in en genoot dan ook met volle teugen. Na Insomnia (nog altijd een topper) voelde ik de vermoeidheid toeslaan en uit veiligheidsoverwegingen (er kwamen nog drie dagen) trok ik huiswaarts. Tijdens de fietstocht naar Rotselaar nog genoten van een streepje Faithless.
  • Customs was weer om duimen en vingers van af te likken. Ik zag ze al twee keer in het Depot in Leuven dit jaar (voor beperkt publiek en in grote zaal) en stond ervan versteld hoe ze ook hier pasten op het grote podium. Straffe muziek, straffe band. Heerlijk. Nog een hoogtepunt.
  • Nog een stukje Balthazar meegepikt en wauw, wat een concert. Zonde dat ze overlapten met Customs. Echt jammer. Wat ik nog zag was verbluffend. Echt.
  • The Morning Benders was leuk. Een nog heel jonge bende - zo zagen ze er toch uit - slaagde erin een leuke sfeer te creëren. Heel poppy. Mooi.
  • The Gaslight Anthem was voor mij een echte ontdekking. Bruce Springsteen loerde om de hoek, een frontman die zich echt stond te amuseren (hij kon er niet van over dat wij daar speciaal voor hen stonden en dan nog reageerden ook op hun muziek) en geweldige muziek. Wat een stem ook...
  • Dan het dieptepunt van de vierdaagse overleefd. Om een goed plekje te hebben voor Editors en daar niet te veel moeite voor te moeten doen al op tijd richting hoogfpodium vertrokken en daar 30 seconds to Mars ondergaan... No more comment.
  • Editors was verbluffend en niet alleen door de meezingende fan die ondertussen wereldberoemd is. Echt verbluffend. Hoogtepunt na hoogtepunt met als geweldige apotheose Papillon. Njammie indeed!
  • En dan huiswaarts. De karaokeshow van Greenday liet ik graag aan mij voorbij gaan.
  • Taylor Hawkins (drummer van Foo Fighters) was leuke achtergrondmuziek om wat bij te lezen. Stoorde niet. Was evenmin onmisbaar.
  • Das Pop (met palmbomen) was heel goed in vorm. Leuke show met als hoogtepunt Wings waar Bent Van Looy nog eens loos ging op de drums. En de kledij was weer geweldig uiteraard (de eerste vraag die vrouwlief trouwens stelde). Volgens mij toch echt wel een onderschatte groep. Elk nummer was er boenk oep, zoals ze zo mooi zeggen.
  • Channel Zero zag ik in den AB bij hun wederoptreden en ook nu weer waren ze zeer straf. Good stuff. De zanger geselde zijn stem en je zag ze zeer genieten van het grote podium. Straffe kost.
  • Gossip was leuk. Beth Ditto was zeer grappig en de nummers waren één voor één in orde. Een zeer fijn uurtje muziek met hilarische bindtekstmomenten. Vooral de oléoléolé blijft me bij...
  • The Ting Tings waren maar met z'n tweetjes. Niet dat ze daar last van hadden. Geweldige nummers zetten me aan het meezingen en dansen. Heerlijke feelgoodmuziek. Ik werd er helemaal happy van.
  • Ter voorbereiding op Empire of the sun jammer genoeg nog het laatste stuk van Florence & The Machine meegepikt in de tent. Ik begrijp het niet. Zeker geen slechte nummers, maar haar stem enerveert me en ja, het doet me niets.
  • Empire of the sun zou nooit optreden en deed het dus toch. Met een schitterend decor, achtergrondprojectie en vier danseressen die de meest waanzinnige dierenkoppen en andere mochten aantrekken. Compleet over de top (al heeft Pink er blijkbaar ook wel kaas van gegeten - dat is dus aan me voorbij gegaan) maar er daardoor wel boenk oep. De muziek vind ik sowieso al geweldig, de manier waarop ze ze dan nog eens LSD-gewijs live brengen is knap. En ik was niet de enige die er zo over dacht. En ja, er waren dus alles bij elkaar zeker zoveel kostuumwissels als bij mevrouw Grace Jones vorig jaar :-).
  • Rammstein was alles wat het moest zijn: rock, rauw, grappig, vuur, nog veel meer vuur, explosies (of had ik dat al gezegd), en toch vooral veel speelplezier, dat zag je. Het feit dat ze een half uur minder speelden dan aangekondigd was jammer, maar het was wel af. Zeker toen de geluidsmixers "Don't cry for me, Argentina" door de boxen lieten schallen na het optreden. 4-0.
  • Dag 4 kondigde zich aan als rock van de bovenste plank op het hoofdpodium. En als de eerste de beste puber posteerde ik me op rij tien om er niet meer weg te gaan. Geen spijt van gehad!
  • The Van Jets waren strak en een geweldige wake-up-call. Niets op aan te merken, integendeel. Wat wordt er toch geweldige muziek gemaakt in België.
  • The Black Keys waren wat mij betreft een ontdekking. Met z'n tweetjes (en even aangevuld met twee andere muzikanten) maakten ze heerlijke bluesrock'n'roll of zoiets. Njammie.
  • Alice in Chains zijn terug en hoe. Fantastische band, echt jeugdsentiment ook. De chemie op het podium was ook mooi om zien. Die mannen stonden zich geweldig te amuseren. Ze moesten ook enorm lachen met één van de bordjes in het publiek. Leuk om zien. En vooral heel goede muziek.
  • Vampire Weekend stond wat mij betreft een beetje verloren tussen al de rest. Leuk voor even, maar na een tijdje heb ik het wel gehoord. Een groep waar op de radio wel eens een liedje van mag passeren, maar een heel uur? Nee, dankjewel.
  • Them Crooked Vultures was een groep waar ik echt naar uitkeek, en dat was terecht. Legendarische line-up, geweldige muziek, echt straf. Ook hier weer duidelijk plezier op het podium, wat voor mij een concert alleen maar beter maakt. Hoogtepunt, zonder twijfel.
  • The Arcade Fire speelde een heel leuk concert. Instrumentenwissels allerhande, knappe muziek, toffe visuals. Tof!
  • En dan de groep waar al de rest een voorprogramma voor was :-). Pearl Jam. Ondertussen al de derde keer (het trauma van twee gemiste concerten op Werchter is al wat verwerkt). Ze speelden een heel harde set, weinig meezingmomenten... maar wat een show. Rock zoals het hoort. Geen franjes, gewoon spelen. En ja, geweldige covers mogen daar zeker bij. En als Dave Grohl dan nog eens mee komt tamboerijnen, dan kan het niet meer stuk. Het vuurwerk op het podium werd overgenomen door het slotvuurwerk achter het podium. We hebben wel nog een half uur te goed. Dat was wel jammer. Nog één keer met z'n allen Black meezingen had het helemaal af gemaakt. Wel een straf concert.

Dus om kort samen te vatten: goede aflevering, enkele uitschieters, veel bevestiging. Wat te weinig groepen die ik nog niet kende en me verrasten, wat te veel herhaling van de voorbije jaren. Daardoor geen ongewone aflevering. En ja, de warmte zat daar zeker ook voor iets tussen.

 

Ondertussen is het vakantie. Ik ben vijf weken thuis. Genieten. Met de kinderen bezig zijn. Wat klussen. Muziek luisteren. Tour kijken. Tanden afbreken (yep, straks weer naar de tandarts). Kamperen. Heerlijk.

 

En ook wel met heel wat dingen in mijn hoofd bezig zijn. Er is heel wat gebeurd de voorbije maanden. Niet allemaal even leuk. Mensen die dood gingen die dat absoluut niet hadden mogen doen, mensen die uit elkaar gingen, mensen die graag kindjes willen krijgen maar waar het niet zo wil lukken, ... Wat mij betreft mag het ook daar allemaal wat beter gaan. Het lijkt wel de nieuwjaarsperiode met mijn wensen. Dat krijg je van die bezinningsperiode die een vakantie toch altijd is.

 

Op het werk met heel wat bezig. Serieus in beweging. Benieuwd of ik voldoende lui ga kunnen zijn deze vijf weken. Dat is nodig om me weer helemaal op te laden. Uit luiheid ontstaat creativiteit. Ugh!

 

Kijk, ik heb weer eens geschreven. Doet deugd. Volgende keer weer. Misschien morgen al...