26-04-10

Vreemd

 

Ik ben er sebiet mee weg.

Naar Sarajevo.

Tot vrijdagavond.

En een gezonde spanning neemt bezit van mij.

(Over de invulling van het woord "gezonde" in voorgaande zin kunnen we discussiëren Lachen...)

 

Ik kijk ernaar uit.

Mensen ontmoeten, een nieuwe stad leren kennen, samen leren...

Allemaal dingen die ik sowieso zie zitten.

Het is in het Engels te doen, en ook dat vind ik een leuke uitdaging.

 

Ik kijk er ook met gemengde gevoelens naar uit.

Een week zonder mijn gezin.

Een week niet in mijn eigen bed.

Een week zonder madam naast mij in bed.

 

Zoals steeds gaat het volgende adagio op:

't Is tof om te vertrekken, en tof om terug te komen.

 

Om deel twee te kunnen ervaren, zal ik sebiet ne keer vertrekken.

En weg zijn wij...

 

 

 

 

 

 


Nog efkes een ander onderwerp een plekje geven... sinds donderdag ben ik papa van een tienerdochter. Yep, tien jaar geleden werden we voor het eerst ouder. Zoals mijn teergeliefste zo mooi zei donderdagochtend: ze heeft nu eindelijk de leeftijd voor de kuren die ze heeft...

 

 

 

 

Commentaren

*** Wat kan er nog ambetanter zijn dan een computer die het laat afweten. Soms kan dit leuk zijn, maar meestal niet.

Gepost door: Ratjezoef | 16-05-10

The National niets moet in dit leven
en van mij moet jij al helemaal niets
maar als je toch terug opnieuw wil luisteren:

het nieuwste album, hier, integraal te beluisteren:

http://www.nytimes.com/2010/04/25/magazine/25national-t.html?pagewanted=1

(leve het wereldwijde internet waardoor je in één muisklik richting Amerika vliegt)


En over die dochter... Mijn god zeg, wat gaat het leven snel (een huizenhoog cliché maar tistochzohé)

Gepost door: miss abnormalia | 19-05-10

de leeftijd Ey! Ouwe! Zal 't gaan ja!

Gepost door: miss abnormalia | 16-06-10

De commentaren zijn gesloten.