21-11-09

Relativiteitstheorie

 

 

Gisteren naar de VOV-beurs geweest. Enkele leuke sessies gevolgd over educartieve spelen en e-learning. Voedsel om verder over na te denken.

 

Enkele sessies waren ronduit saai. Jammer genoeg. Daar kan je dan over sakkeren. Of constructief nadenken hoe de volgende keer te voorkomen.

 

Tot er een sms'je komt. En alles relatief wordt. Slecht nieuws. Plots wil je niet meer zijn waar je bent. Wil je gewoon bij de mensen zijn met het slechte nieuws.

 

Hopelijk zijn we morgen bij elkaar. Belangrijker dan sessies enzo...

 

 

17-11-09

Etiquette

 

't Moet er efkes uit: het stukje in Man bijt hond over het feit dat Tia & Kim hun kindjes meehadden bij de koning en de koningin gisteren...

 

Het ging over de etiquette. Dat is een onderwerp waarover ik vroeger in leerlingen- en studentenblaadjes wel eens een artikel schreef. Ik vind hoffelijkheid belangrijk. Menselijkheid acht ik echter minstens even hoog.

 

Als ik de commentaren hoorde (namelijk: het kan toch absoluut niet dat je je kinderen meeneemt naar zo'n gelegenheid), bekroop mij een ambetant gevoel. Ik vond juist knap om te zien dat a) Tia & Kim mensen zijn zoals u en ik en dat b) Albert en Paola zich ook heel menselijk toonden.

 

Ik vond het net een mooi stukje televisie gisteren in het nieuws. Mensen werden als mensen in beeld gebracht. Je zag warmte, tederheid en liefde.

 

En okee, ja, de etiquette zal niet heel erg blij geweest zijn. Maar 't is ook nog niet zo lang geleden dat een regel in de etiquette de volgende was: als je spuwt terwijl je aan tafel zit, spuw dan schuin achter je.

 

Dat waren nog eens tijden...

 

 

 

15-11-09

Vanalles en nog wat...

 

 

Mijn kinderen gaan op de grond liggen om de regenwaterpomp - die heel veel geluid maakt - nog beter te horen. Ze drukken allevier hun hoofd tegen de grond en luisteren. Poep naar boven, hoofd tegen de grond. Nee, geen foto's. Laat je fantasie maar de vrije loop :-).

 


 

Op de boekenbeurs - waar we naar gewoonte weer met z'n tweetjes hebben rondgelopen - waren heel wat scholen aanwezig. Nog steeds moeten ze invulbalden vervolledigen. Vragen zoals: het boek met de blauwe kaft op stand 313 met als titel zus en zo: van wie is het. Lijkt me ideaal om kinderen een afkeer van boeken te laten kweken.

Wat is er mis met als opdracht: loop rond, laat je inspireren en vertel morgen over vijf boeken waarom ze je opvielen. De kaft, de titel, de grote stapel, de inhoud, ... Als je dan de volgende dag met al die inspiratie een dag werkt in de klas, worden boeken tof, wordt samen leren tof, krijgen kinderen goesting...

 


 

Werken in het weekend is niet tof. Zeker niet als er een deadline is die ervoor zorgt dat je niet rustig kan werken, maar dat het af moet. Niet leuk voor mezelf, mijn teergeliefste en mijn kroost. Het najaar is als vanouds weer - opgelet, de uitdrukking die nu volgt valt niet onder de verantwoordelijkheid van de auteur - pokkedruk wat ervoor zorgt dat a) mijn vrije woensdagen eraan gaan en b) zelfs dit weekend voor een groot stuk opgeofferd moest worden.

Ik werk heel erg graag. Echt. Ik doe mijn werk bijzonder graag. Vooral het werken met groepen en het steeds weer samen leren geeft me veel energie. Alleen achter twee computers een rapport schrijven geeft geen energie.

 


 

Ik heb de laatste tijd veel inspiratie opgedaan op studie- en andere dagen. Veel inspirerende mensen ontmoet. Ik voel zelf heel wat beweging in mijn brein. Dat doet deugd. Dat is daarnaast ook zeer vermoeiend. Mijn hersenen draaien op volle toeren. Allerlei ideeën flitsen door mijn hoofd. Ook daar wil ik nog tijd voor maken. Ik maak er ook graag tijd voor omdat mensen ontmoeten en nieuwe ideeën voelen opborrelen altijd heel veel energie geeft. Blij dat mijn teergeliefste hier begrip voor heeft. Hip hip hip hoera daarvoor!

 


 

Van mijn teergeliefste gesproken... vijftien jaar geleden zaten we nu in een heel verwarrende periode. Die uitmondde in het beginnen van iets schoons op 1 december. Vijftien jaar geleden al. En nog altijd zo schoon. Echt. Niet te geloven eigenlijk. Goed gedaan van ons. Mexican wave te beginnen van links naar rechts. Dankjewel!

 


 

Computers zijn geweldig. Ik zit er ook veel achter. Professioneel en in mijn vrije tijd. Gisteren een prachtig zicht: mevrouw en de kids die samen een zoekspel speelden op de computer. Een soort schattenjacht waar moest gezocht worden naar verschillende voorwerpen, die dan naar een schatkaart leidden die dan naar een schat leidde. Schitterend hoe jong en oud zich amuseerde. Ne keer iets anders dan Pokemon, schieten en autokoerskes.

 


 

De mijnheer met de grijze baard is weer in het land. De twee oudsten zijn van hun geloof gevallen, maar spreken er niet te veel over. De oudste dit jaar wel. De tweede echt niet. Het moest maar eens zijn dat hij toch echt bestond... De verlanglijstjes zijn weer lang. De berg kado's zal hoog zijn. We plannen nu al de bouw van een erker om al het nieuwe speelgoed (dat met Kerst en Nieuw nog zal aangroeien) onder te brengen. Benieuwd naar hun blije oogjes. Leuk ook dat mevrouw en ik eerst zwarte piet mogen spelen en alles al in elkaar steken. Ik kijk nu al echt uit naar 5 december.

 


 

Opruimen is een zeer tijdrovende bezigheid. Onze kinderen kunnen het wel, maar het is soms toch zo zwaar. Mooi ook om te zien hoe "opgeruimd" een zeer interpretabel - wow, wat een woord - begrip is. Maar soit... ze zijn bezig met hun kamers. Daar zijn ze wel weer de hele namiddag zoet mee :-).

 


 

Plantijd. Zelf kunnen plannen wanneer je je huiswerk maakt. De ene doet het meteen, dan is het klaar. De andere stelt telkens weer uit om zich dan met een dikke zucht aan zijn werk te zetten. Het leven kan zwaar zijn. Het leuke is dat hij het zelf alleen nog maar erger maakt door er over te zagen en te zeuren.

 


 

Ik moet dit meer doen. Ervoor gaan zitten. Efkes schrijven. Gedachten ordenen. Tot de volgende...