24-01-09

Stilte

 

 

Zoeken naar woorden.

Over het algemeen heb ik daar geen last van.

Ze stromen eruit eens ik achter een klavier plaatsneem.

Mijn gedachten en gevoelens vinden via mijn vingers makkelijk hun weg.

 

 

Wat gisteren gebeurd is verdraagt geen woorden.

De krant staat er vol van.

Duiding, chronologisch verslag, zoeken naar antwoorden.

Te veel woorden om eer te doen aan de slachtoffers.

 

Ik houd het op stilte.

Het woord gewijde stilte past voor mij perfect voor deze situatie.

Ik trek me terug in mijn hoofd.

Denk aan hen, aan ons, aan iedereen die geraakt is.

 

Nee, ik heb geen behoefte aan wat als.

Ik wil niet denken over draconische maatregelen om dit te voorkomen in de toekomst.

Dit kan altijd en overal gebeuren.

Dus nee, geen metaaldetectoren in crèches.

 

Nee, ik wil geen ronkende verklaringen van Kind & Gezin.

Ik wil niet dat er nu aan overshooting gedaan wordt.

Dit is zo uitzonderlijk en niet te voorzien.

Hier kunnen we niet bij.

 

Dus houd ik het op stilte.

Ik denk...

Aan de slachtoffers.

Aan de familie van de slachtoffers.

Aan iedereen die het meemaakte.

Aan iedereen die ermee geconfronteerd werd van dichtbij of veraf.

Aan iedereen die ik graag heb... en ben dankbaar...

 

Ik houd het op stilte.

Woorden maken meer kapot op deze moment dan ze helpen.

Hier past alleen maar kwetsbaarheid.

Mekaar eens goed vastpakken.

Samen huilen.

Denken aan wie zo zwaar geraakt is door dit drama.

 

Ik houd het op stilte.

 

 

 

 

Commentaren

***

Gepost door: Ratjezoef | 28-01-09

De commentaren zijn gesloten.