11-12-08

Kleine anekdote

 

 

Gisterenavond kreeg ik telefoon van mijn vrouw.

Niets bijzonders, ik geef het toe.

Maar wacht, het zal je beginnen dagen ;-)...

 

Ze was op haar wekelijkse naaiavond in de school van onze kinderen.

Samen met een aantal andere mama's (voorlopig nog geen papa's) naaien ze prachtige kledingstukken.

Onder andere een jas voor dochterlief, een jas voor zichzelf, nu een broek voor de oudste zoon...

 

Ze belde dus gisterenavond.

Dat doen we dan wel eens.

Ze zei dat de buurvrouw bij haar stond.

Ze zei dat dochterlief bij die buurvrouw was gaan bellen.

Ze zei dat dochterlief had gezegd dat er niemand thuis was.

 

Ik zat in de kelder.

Daar kruip ik nogal eens om te puzzelen, muziek te luisteren, ...

Daar had dochterlief niet aan gedacht.

 

Ze was wakker geworden om naar de WC te gaan en vond niemand.

Ze heeft het hele huis afgezocht behalve...

Dan is ze op haar slaapkousen naar de buren gelopen.

Daar vertelde ze dat mama gaan naaien was op school.

Buurvrouw naar school.

En vanaf daar kent u het verhaal...

 

Heerlijke anekdote.

Toch?

 

 

 

Commentaren

Toch ook wel verschieten hoor als de buurvrouw opeens voor je neus staat, daar waar je ze niet verwacht!

Gepost door: ikke | 11-12-08

:-) eentje die jaren mee gaat gaan en die je jaren gaat vertellen :-)

naaien, zucht, ik ben er ooit - noodzakelijkerwijs - mee moeten stoppen en momenteel de tijd niet om er mee te herbeginnen, maar ik mis het zelf ontwerpen van kleren, patronen uittekenen en dan dat eigen kledingstuk te dragen...

Gepost door: abnormalia | 14-12-08

De commentaren zijn gesloten.